Θεματολογία. Ανατολική Αιγιαλεία

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Άρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Δασικοί χάρτες
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • Προς την απελευθέρωση...

    Η μά­χη της Α­κρά­ταςΜε­τά την κα­τα­στρο­φή του Δρά­μα­λη στα Δερ­βε­νά­κια, οι ε­να­πο­μεί­να­ντες Τούρ­κοι ξε­κί­νη­σαν περ­πα­τώ­ντας να φτά­σουν στην Πά­τρα.
    Ε­κεί­νες τις η­μέ­ρες στην πε­ριο­χή των Χα­σί­ων α­πει­λού­νταν να γί­νει εμ­φύ­λιος σπα­ραγ­μός. Πα­λαιά μί­ση και πρό­σφα­τες δια­φο­ρές με­τα­ξύ των Πε­τι­με­ζαί­ων και του Σω­τή­ριου Χα­ρα­λά­μπη ο­δη­γού­σαν τους α­γω­νι­στές σε δυ­να­μι­κή α­να­μέ­τρη­ση. Ο ι­σχυ­ρός προ­ε­στός Χα­ρα­λά­μπης, δεν μπο­ρού­σε να α­νε­χθεί την χει­ρα­φέτη­ση των χθε­σι­νών κλε­φτών Πε­τι­με­ζαί­ων, οι ο­ποί­οι τώ­ρα με τα ό­πλα τους α­πέκτη­σαν δη­μο­τι­κό­τη­τα και ι­σχύ στην ε­παρ­χί­α, α­να­τρέ­πο­ντας την πα­λιά τά­ξη πραγ­μά­των. Ό­ταν ό­μως πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν ό­τι 3500 Τούρ­κοι το βρά­δυ στις 4 Ια­νουα­ρίου 1823 εί­χαν στρα­το­πε­δεύ­σει στην πε­ριο­χή του ση­με­ρι­νού Δερ­βε­νί­ου με προ­ορι­σμό την Πά­τρα, πα­ρα­μέ­ρι­σαν τα μί­ση και τις δια­φο­ρές τους για να πο­λε­μή­σουν τους ε­χθρούς τους.
    Α­φού κα­τέ­λα­βαν θέ­σεις στον Κρά­θη πο­τα­μό και στους γύ­ρω λό­φους δεν ά­φη­σαν τους Τούρ­κους να προ­χω­ρή­σουν. Κά­νο­ντας κλε­φτο­πό­λε­μο για ε­νά­μι­ση μή­να εί­χαν φέ­ρει ση­μα­ντι­κές α­πώ­λειες στους πει­να­σμέ­νους και άρ­ρω­στους α­πό ε­λο­νο­σί­α Τούρ­κους που εί­χαν στρα­τοπε­δεύ­σει στα πα­ρά­λια. Στην μά­χη αυ­τή λέ­γε­ται ό­τι οι Τούρ­κοι έ­πια­σαν τον Γιωρ­γί­κο Οι­κο­νο­μό­που­λο α­πό τη Βερ­γου­βί­τσα και του ξε­ρί­ζω­σαν το μου­στά­κι, κα­τόρ­θω­σε ό­μως να τους ξε­φύ­γει και μέ­χρι το θά­να­τό του εί­χε μου­στά­κι μο­νό­πλευ­ρα. Άλ­λο γρα­φι­κό πρό­σω­πο ή­ταν κά­ποιος Γιωρ­γού­λιας α­πό την Βερ­γου­βί­τσα που τον κυ­νη­γού­σε έ­νας Τούρ­κος με το ά­λο­γο του. Απ΄ το φό­βο του ό­μως για να γλι­τώ­σει πή­δη­ξε α­πό έ­να βρά­χο και τό­τε οι χω­ριανοί του φώ­να­ξαν “γιά­σου ρε που­τσα­ρά” δη­λα­δή φο­βη­τσιά­ρη αλ­λά και τολ­μηρό. Κά­ποιοι πα­λιοί α­κό­μα και σή­με­ρα φω­νά­ζουν τους Βερ­γου­βι­τσιώ­τες ¨που­τσά­τ­ους¨.
    Οι Τούρ­κοι έ­μει­ναν α­ποκλει­σμέ­νοι έ­ως την 10η Φε­βρουα­ρί­ου 1823. Στο διά­στημα του α­πο­κλει­σμού τους δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νταν την πα­ρά­δο­σή τους αλ­λά οι διαφω­νί­ες των ο­πλαρ­χη­γών των Ελ­λή­νων για την δια­νο­μή των λα­φύ­ρων τους ε­κνεύρι­σε και ορ­κί­στη­καν να μην πα­ρα­δο­θούν ζω­ντα­νοί και ό­ποιος δεν θα υ­πά­κουε, θα θα­να­τω­νό­ταν. Την 10η Φε­βρουα­ρί­ου 1823 ήλ­θαν Τουρ­κι­κά πλοί­α α­πό την Πά­τρα και κα­τόρ­θω­σαν να γλι­τώ­σουν πε­ρί­που χί­λιοι.
    Ε­πο­χή του Ι­μπα­ήμ.Ό­ταν το 1826 ο Αι­γυ­πτια­κός στρα­τός του Ι­μπρα­ήμ κα­τέ­στρε­ψε τα πά­ντα στην Πε­λο­πόν­νη­σο πολ­λοί ε­δή­λια­σαν. Η Μαυ­ρο­σπη­λιά για μια α­κό­μη φο­ρά και τε­λευ­ταί­α, ή­ταν το κα­τα­φύ­γιο των κυ­νη­γη­μέ­νων κα­τοί­κων. Λέ­γε­ται ό­τι έ­να βρά­δυ ο Κο­λο­κο­τρώ­νης πή­ρε μα­ζί του με­ρι­κούς Βερ­γου­βι­τσιώ­τες α­πό τη Μαυρο­σπη­λιά που συμ­με­τεί­χαν στην μά­χη της Ζα­χό­λης (ση­με­ρι­νής Ευ­ρω­στί­νης)
    Με­τά την α­πε­λευ­θέ­ρω­ση και την δο­λο­φο­νί­α του Κα­πο­δί­στρια έ­γι­νε κα­τα­τρεγ­μός των α­γω­νι­στών και με­ρι­κοί Βερ­γου­βι­τσιώ­τες πέ­ρα­σαν α­πό δί­κη με την κα­τη­γο­ρί­α ό­τι στην μά­χη της Ζα­χό­λης έ­κα­ναν πλιά­τσι­κο και τι­μω­ρή­θη­καν.
    Έ­ρι­δες χω­ριών
    Οι κα­κές συν­θή­κες δια­βί­ω­σης κα­τά την β΄ Τουρ­κο­κρα­τί­α α­νά­γκαζαν τους κα­τοί­κους να α­να­ζη­τούν ε­δά­φη για καλ­λιέρ­γεια ή για βο­σκή και σε μα­κρι­νό­τε­ρες πε­ριο­χές. Γνω­στή εί­ναι η έ­ρι­δα των Με­σορ­ρου­γιω­τών και Πε­ριστε­ριω­τών, που το 1736 κα­τά­λη­ξε σε συμ­βι­βα­σμό ε­νώ­πιον του Βο­ε­βό­δα Κα­λα­βρύ­των.
    Άλ­λη πε­ρί­πτω­ση δια­φο­ρών συ­νό­ρων εί­ναι με­τα­ξύ Σε­λια­νι­τών και Ζα­χο­λι­τών για τα ό­ρια βο­σκο­τό­πων στο ο­ρο­πέ­διο Ευ­ρω­στί­νας τον Αύ­γου­στο του 1785.
    Το ι­στο­ρι­κό έγ­γρα­φο που πα­ρα­θέ­του­με πα­ρα­κά­τω λό­γω της σπου­δαιό­τη­τας του και για την γε­νι­κό­τε­ρη ι­στο­ρί­α του τό­που, α­να­φέ­ρει τον γέ­ρο Α­ντώ­νη Ρό­ζο α­πό τη Βερ­γου­βί­τσα, σαν μάρ­τυ­ρα στη διευ­θέ­τη­ση των ο­ρί­ων του βο­σκό­το­που Ευ­ρω­στί­νας.
    Ι­στο­ρι­κό έγ­γρα­φο 28 Αυ­γού­στου 1785
    Δια του πα­ρό­ντος γράμ­μα­τος φα­νε­ρώ­νου­με και ο­μο­λο­γού­με ε­μείς τα δύ­ο μέ­ρη, Ζα­χου­λί­τες και Σε­λια­νί­τες με το να εί­ναι τα σύ­νο­ρά μας εις το βου­νό και να μα­λώ­νου­με, και ε­βγή­κα­με στον Αρ­χιε­ρέ­α τα δύ­ο μέ­ρη μα­ζί και μας α­πο­φά­σι­σε ο Αρ­χιε­ρέ­ας να έ­βγουν δύ­ο μάρ­τυ­ρες α­πό ξέ­νο χω­ριό και ό­τι μαρ­τυ­ρή­σουν με φό­βον Θε­ού έ­τσι να γί­νουν τα σύ­νο­ρα. Και έ­τσι ε­βγή­καν δύ­ο Σα­ρα­ντα­πη­χιώ­τες ο γέ­ρο Πα­να­γιώ­της Κού­του­λας και ο Στα­μά­της Κε­ρα­σά­ρης και ε­μαρ­τύ­ρη­σαν την α­λή­θεια ως κα­θώς και ή­ξε­ραν τα σύ­νο­ρα ως κα­θώς ή­σαν, και άλ­λοι άν­θρω­ποι α­ξιό­πι­στοι πα­ρών και ο Η­γού­με­νος α­πό Α­γί­ους Α­πο­στό­λους Κύ­ριλ­λος και ο κυρ Πα­λαιο­λό­γος α­πό Α­ρά­χο­βα και ο Γέ­ρο Α­ντώ­νης Ρό­ζος α­πό Βερ­γου­βί­τσα και ο Πέ­τρος Πα­πα­δη­μη­τρά­κης α­πό το Πε­ρι­θώ­ρι και μεις τα δύ­ο χω­ριά συ­ναγ­μέ­νοι και κα­θώς ε­μαρ­τύ­ρη­σαν οι μάρ­τυ­ρες κα­τά Θε­όν φα­νε­ρώ­νου­με τα σύ­νο­ρα. Α­πό Μαυ­ρο­σπη­λιά ί­σα­με το νε­ρό ορ­θώ­νει εις την σπη­λί­τσα και ε­βγαί­νει εις το χω­ρά­φι των Χα­τζα­λαί­ων, ί­σα εις των Κα­του­φαί­ων τους πεύ­κους εις το στα­νο­τό­πι και μπρο­στά στον έ­λα­το τα τρί­α α­δέλ­φια που εί­χαν σταυ­ρω­μέ­να, μπρο­στά το χτέ­νι και ε­βγαί­νει εις την α­λα­φό­λι­μνα και ε­βγαί­νει μα­γκού­ρες εις τα Μαύ­ρα Λι­θά­ρια. Και έ­τσι ε­μαρ­τύ­ρη­σαν οι μάρ­τυ­ρες και ε­θέ­λει ο Θε­ός κατ΄ έ­μπρο­σθεν των ευ­ρε­θέ­ντων μαρ­τύ­ρων δια σι­γου­ριά και τε­λειό­τη­τα και τα δύ­ο μέ­ρη μας δια να μην συγ­χυ­ζό­μα­στε κά­θε μέ­ρα, ώς κα­θώς ε­μαρ­τύ­ρη­σαν οι μάρ­τυ­ρες με φό­βο θε­ού έ­μπρο­σθεν και ευ­ρε­θέ­ντων μαρ­τύ­ρων.
    1785 Αυ­γού­στου 10.
    Πα­να­γιώ­της Κού­του­λας Μαρ­τυ­ρώ. Στα­μά­της Κε­ρασ­σά­ρης Μαρ­τυ­ρώ.
    Με­λέ­τιος Ιε­ρο­μό­να­χος α­πό Α­γί­ους Α­πο­στό­λους πε­ρι­κα­λε­στι­κώς έγρα­ψα και Μαρ­τυ­ρώ.
    Στο πί­σω μέ­ρος του χαρ­τιού γρά­φει: To πα­ρόν ι­διω­τι­κόν έγ­γρα­φον κα­τα­τε­θέν ε­νώ­πιον ε­μού του Συμ­βο­λαιο­γρά­φου Αι­γεί­ρας Βα­σι­λεί­ου Μα­ρινό­που­λου ως και η υπ. α­ριθ. 1699 ση­με­ρι­νής η­με­ρο­μη­νί­ας πρά­ξης αυ­τού, α­φού ε­μο­νογρά­φη ό­πι­σθεν υ­πό των κα­τα­θε­σά­ντων με­λών της κοι­νό­τη­τας Σε­λιά­νας των μαρτύ­ρων και ε­μού του Συμ­βο­λαιο­γρά­φου ό­περ προ­σηρ­τή­θη εν τη μνη­σθεί­ση πράξη και συ­νυ­πε­γρά­φη και η πα­ρού­σα πα­ρά των α­νω­τέ­ρω. Ε­γέ­νε­τω εν Σε­λιά­να και εν τη ε­νταύ­θα οι­κί­α του Θε­ό­δω­ρου Π. Κα­ρα­βέ­λα σή­με­ρον την 28η Ιου­λί­ου 1893. Οι κα­τα­θέ­σα­ντες Γ. Λα­μπρό­που­λος, Ν. Κα­ρού­νης, Α. Κα­ψαμπέ­λης, Αγ. Σπυ­ρό­που­λος, Γ. Β. Κα­ρό­γιαν­νης, Κ. Μα­ρα­γκό­που­λος. Οι Μάρ­τυ­ρες Ζ. Τρο­κά­λης, Η, Κα­τού­φας.
    Ο Γε­ρ-Α­ντώ­νης λοι­πόν γνώ­στης της γε­ω­γρα­φί­ας και των συ­νό­ρων της πε­ριο­χής, κλή­θη­κε μάρ­τυ­ρας στο πα­ρα­πά­νω πρα­κτι­κό. Αυ­τό δεί­χνει ό­τι ή­ταν ση­μα­ντι­κό μέ­λος της κοι­νω­νί­ας του χω­ριού α­πό την βα­ρύ­τη­τα που εί­χε ο λό­γος του και ο χα­ρα­κτή­ρας του και εί­χε πλή­ρη γνώ­ση της πε­ριο­χής. Αν ο Α­ντώ­νης Ρό­ζος, την ε­πο­χή που συ­ντά­χθη­κε το πα­ρα­πά­νω έγ­γρα­φο ή­ταν 80 ε­τών, γεννή­θη­κε πε­ρί το 1705 στην Βερ­γου­βί­τσα. Ά­ρα και οι γο­νείς του ή­σαν μό­νι­μοι κά­τοι­κοι του χω­ριού. Το γε­γο­νός αυ­τό τεκ­μηριώ­νει ό­τι Ρο­ζέ­οι κα­τοι­κού­σαν στην Βερ­γου­βί­τσα του­λά­χι­στο α­πό το 1650.

    Οι πιο διαβασμένες αναρτήσεις

    • - ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ και Α.Φ.Μ. από όλα τα μέλη του ΤΟΕΒ έως 12/06/2019 Ν 4546/2018 *Τ.Ο.Ε.Β. ΚΡΙΟΥ ΑΙΓΕΙΡΑΣ* ...

    ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ για τις ειδήσεις, την ιστορία και περιηγήσεις στην ανατολική Αιγιαλεία

    Εφημερίδα Φρουρός on line

    timeline

    4-10-09

    Free counters!

    29-1-11